Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Κορινθία.
Πηγή : ΛΕΚΚΑΣ ΣΑΡΑΝΤΟΣ
Ποιο είναι το βασικό συμπέρασμα που έβγαλε η κάλπη της 4ης Οκτωβρίου 2009 για την Κορινθία .
Ότι δεν κέρδισε το ΠΑΣΟΚ παρά την φαινομενικά μεγάλη ποσοστιαία διαφορά , αλλά ότι έχασε η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ .
Και εξηγούμεθα .
Το 2004 την ΝΔ στην Κορινθία είχαν εμπιστευτεί με την ψήφο τους 50.445 πολίτες , το 2007 οι ψήφοι μειώθηκαν στις 46.027 και το 2009 μειώθηκαν περαιτέρω στις 36.264 .
Μεταξύ 2004-2009 δηλαδή μέσα σε μια 5ετία η ΝΔ έχασε 14.181 ψηφοφόρους .
Το ίδιο διάστημα το ΠΑΣΟΚ κέρδισε 925 νέους ψηφοφόρους αφού από τους 46.182 του 2004 φθάσαμε στους 47.107 το 2009.
Δηλαδή από τις απώλειες των 14.181 ψηφοφόρων της ΝΔ το ΠΑΣΟΚ προσέλκυσε μόνο 925 .
Εάν λάβουμε υπόψη ότι ο ΛΑΟΣ στην Κορινθία την 5ετία 2004-2009 αύξησε την δύναμη του κατά 2.496 ψηφοφόρους αφού από τους 2.816 του 2004 το 2009 έφθασε τους 5.312 τότε εύκολα συνάγεται το συμπέρασμα πως περίπου 8.000 ψηφοφόροι της ΝΔ απείχαν μη θέλοντας να καταψηφίσουν .
Η αποχή στις φετινές εκλογές για τον νομό Κορινθίας έφθασε το 26,4% ενώ το 2004 καταγράφονταν στο 20,5%.
Στην ουσία το ΠΑΣΟΚ δεν κέρδισε τίποτα στην Κορινθία απλά η διαφορά των 10 ποσοστιαίων μονάδων οφείλεται στην ΝΔ και στους λόγους που ήδη από τις 13 Ιουνίου 2009 με άρθρο μας στο ISTHMUS .GR αναλύαμε .
Τότε γράφαμε :
« Ο Κορίνθιος Νεοδημοκράτης έχει απογοητευθεί από συμπεριφορές πολιτικών στελεχών που κρίνονται με τους επιεικέστερους των χαρακτηρισμών ως πολιτικά και κοινωνικά απαράδεκτες .
Η ΝΔ στην Κορινθία έχει τρεις βουλευτές κάτι που έχει να ξανασυμβεί από την δεκαετία του 70 .
Παρόλα αυτά όμως καμιά δυναμική δεν έχει δημιουργηθεί από τον Σεπτέμβριο του 2007 από την αριθμητική αυτή υπεροχή.
Ο λόγος απλός και έχει να κάνει με την στελέχωση του ψηφοδελτίου.
Όταν διαμορφώνεται ψηφοδέλτιο στην βάση των προτιμήσεων που έχουν κάποια επώνυμα στελέχη με απώτερο στόχο την εύκολη επανεκλογή τους τότε είναι λογικό και επόμενο η έλλειψη ανταγωνισμού να οδηγεί στην εκλογή ή επανεκλογή στελεχών που είναι πολιτικά και τεχνοκρατικά ανεπαρκή.
Εάν στην ανεπάρκεια προστεθούν η αλαζονεία και η υπεροψία τότε εύκολα γίνεται αντιληπτή η αιτία απομάκρυνσης των ψηφοφόρων από την ΝΔ.
Ο Κορίνθιος Νεοδημοκράτης έχει αηδιάσει από πρακτικές και συμπεριφορές που είναι μακράν των αρχών της παράταξης .
Ο Κορίνθιος Νεοδημοκράτης έχει απογοητευθεί από την έλλειψη σεβασμού που επιδεικνύουν ορισμένα πολιτικά στελέχη που νομίζουν ότι ο Υπουργικός ή ο βουλευτικός θώκος όπως και η συμμετοχή σε κάποιο ΔΣ ή σε κάποια διοικητική θέση τους δίνει το δικαίωμα να μην λαμβάνουν υπόψη τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων του νομού.
Ο Κορίνθιος Νεοδημοκράτης έχει εκνευρισθεί από την απουσία έστω και μιας τυπικής προσέγγισης από το πολιτικό δυναμικό της ΝΔ προς την κατεύθυνση ανάδειξης προβλημάτων κοινού ενδιαφέροντος
Ο Κορίνθιος Νεοδημοκράτης έχει καταγράψει πρακτικές που υπηρετούν ιδιοτελή συμφέροντα σε βάρος του συνόλου .
Στις ευρωεκλογές τιμωρηθήκαν η έπαρση , η αλαζονεία , η ανεπάρκεια , η υπεροψία και η αδιαφορία προς τον απλό πολίτη.
Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν .
Η επανάκτηση της εμπιστοσύνης προϋποθέτει επιστροφή σε αξίες και αρχές που έχουν καταστρατηγηθεί.
Το ερώτημα είναι , εάν το υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό μπορεί να αλλάξει την έξωθεν κακή μαρτυρία που το ίδιο έχει διαμορφώσει.
Κατά την άποψη μας απαιτείται στην παρούσα φάση αναδιάταξη του πολιτικού δυναμικού με ορθολογικότερα ( είναι απαράδεκτη και κοινωνικά και πολιτικά μη αποδεκτή η εικόνα των πολυθεσιτών ) και αντικειμενικότερα κριτήρια.
Η ανανέωση είναι επιπλέον επιτακτική ανάγκη και μάλιστα πρέπει να έχει χαρακτήρα ολοκληρωτικά ριζικό.»
Αυτά γράφαμε λίγο μετά τις ευρωεκλογές όμως δυστυχώς για την παράταξη και τους Νεοδημοκράτες στο μεσοδιάστημα που ακολούθησε μέχρι τις εθνικές εκλογές η κατάσταση χειροτέρευσε με αποκορύφωμα την προεκλογική περίοδο .
Τότε το επίπεδο των υποψηφίων που ζητούσαν την ψήφο μας έπεσε ακόμη χαμηλότερα με ανταλλαγή ύβρεων και χαρακτηρισμών.
Στην ουσία ακόμη και την ύστατη ώρα δεν είχε γίνει κατανοητή η απέχθεια ενός μεγάλου κομματιού της βάσης για την καταστρατήγηση του σεμνά και ταπεινά που είχε κάνει σημαία η ΝΔ από το 2004. Ο απλός πολίτης έχει ένστικτο .
Έστειλε του δραγάτες στην Βουλή αφού δεν έχει κάτι πιο ουσιαστικό να επιλέξει, ως το λιγότερο κακό και τους αριστοκράτες στο σπίτι τους βάζοντας οριστικά τέλος σε μια ολόκληρη εποχή.

(ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ISTHMOS.GR ΣΤΙΣ 14/10/2009)

Σκιές πίσω από τα οικονομικά θαύματα.
Του Σαρ. Λέκκα

Τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε έρθει αντιμέτωποι με διάφορα αναπτυξιακά φαινόμενα που ο διεθνής Τύπος τα προσδιόρισε ως αναπτυξιακά θαύματα.
Το ιαπωνικό θαύμα κατά τη δεκαετία του '80, το ασιατικό θαύμα της δεκαετίας του '90 με το ευφάνταστο προσωνύμιο, οι ασιατικές τίγρεις και σε ευρωπαϊκό επίπεδο το ιρλανδικό θαύμα με το εξίσου θεαματικό προσωνύμιο, η κέλτικη τίγρης αποτελούσαν τα χαρακτηριστικότερα αναπτυξιακά παραδείγματα που γνώρισε η παγκόσμια οικονομία. Ηταν θαύματα όμως ή διάττοντες αστέρες που έλαμψαν για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο; Η ιστορία έχει δείξει ότι στην οικονομία δεν γίνονται θαύματα.Ο,τι εντυπωσιάζει, ό,τι ξεχωρίζει, ξεχωρίζει διότι υπάρχει συγκεκριμένο υπόβαθρο στήριξής του.Πολλά από τα θαύματα που έχει γνωρίσει η παγκόσμια οικονομία δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά τεχνική ανάδειξη με συγκριμένους τρόπους μιας αναπτυξιακής δομής, η οποία σε διαφορετική περίπτωση θα κινούνταν σε επίπεδα απλής αναγνώρισης.Οπως στον αθλητισμό το ντόπινγκ διαμορφώνει υπεραθλητές, οι οποίοι υπό άλλες συνθήκες θα ήταν απλοί αθλητές με ικανοποιητικές επιδόσεις στην καλύτερη των περιπτώσεων, έτσι και στην οικονομία η χρησιμοποίηση των παραγωγικών δομών με ντόπινγκ μια ευνοϊκή συγκυρία ή ένα τεχνικό υπόβαθρο μπορεί να μετατρέψει το θετικό σε μέγιστο και το απλό σε θαύμα.Πίσω από κάθε οικονομικό θαύμα πάντα υπάρχει ένα τεχνικά διαμορφωμένο υπόβαθρο, το οποίο όσο συντηρείτε το θαύμα προκαλεί τον θαυμασμό.Από τη στιγμή που το υπόβαθρο διαλύεται πάντα και σχεδόν άμεσα διαλύεται και το θαύμα.Η διάλυση του θαύματος δεν είναι αναίμακτη, πάντα αφήνει συντρίμμια υλικά, σωματικά και ηθικά.Τα συντρίμμια που άφησε η διάλυση του ιρλανδικού θαύματος προκαλεί σήμερα το αρνητικό ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινότητας.Το τεράστιο έλλειμμα της Ιρλανδίας στα επίπεδα του7,1% για το 2008 ανάγκασε την Ιρλανδική κυβέρνηση στη λήψη εκτάκτων μέτρων για τη συγκράτησή του.Το 2008 η ιρλανδική οικονομία συμπλήρωσε τρία χρονιά ύφεσης και φυσικά τρία χρόνια προϋπολογισμών λιτότητας.Για το 2009 προβλέπεται συρρίκνωση της οικονομίας κατά 8%, ενώ το έλλειμμα αναμένεται να φθάσει στο 13% του ΑΕΠ.Η παρατεταμένη ύφεση, τα σκληρά φορολογικά και εισπρακτικά μέτρα καθώς και η απουσία προοπτικής εξόδου από την κρίση οδήγησαν τον Οκτώβριο του 2008 σε κοινωνική έκρηξη με διαδηλώσεις και επεισόδια.Η απουσία οικονομικής δραστηριότητας, η διόγκωση της ανεργίας και η πτώση των καταναλωτικών δαπανών έχουν οδηγήσει στην εντυπωσιακή μείωση των φορολογικών εσόδων.Η ύφεση έχει στερέψει τις πηγές εσόδων με αποτέλεσμα ο φαύλος-κύκλος αρνητικής ανάπτυξης, ύφεσης, ανεργίας, χαμηλής κατανάλωσης, απουσίας εσόδων, νέας φορολογίας να έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο.Και όλα αυτά στην Ιρλανδία, την κέλτικη τίγρη, την οικονομία θαύμα της περιόδου 1995-2005. Κατά τη δεκαετία αυτή το ιρλανδικό ΑΕΠ διπλασιάσθηκε με αποτέλεσμα το κατά κεφαλήν εισόδημα να ξεπεράσει το μέσο όρο της ευρωπαϊκής ένωσης, ενώ η χρηματιστηριακή αξία των εταιρειών πενταπλασιάσθηκε.Η απασχόληση αυξήθηκε, το ίδιο και η ζήτηση, ενώ ο επενδυτικός οργασμός έγινε παράδειγμα προς μίμηση από πολλά ευρωπαϊκά κράτη.Τι είχε γίνει όμως και η Ιρλανδία από μια τυπικά ευρωπαϊκή χώρα μετατράπηκε σε οικονομικό τίγρη;Ποιο ήταν το υπόβαθρο που εκτόξευσε την ιρλανδική οικονομία;Το μυστικό είναι απλό, η συναλλαγματική ισοτιμία.Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 η Ιρλανδία συνέδεσε το νόμισμά της με το γερμανικό μάρκο στα πλαίσια της δημιουργίας του ευρώ.Στη βάση του πραγματικού γεγονότος ότι οι εξαγωγές της Ιρλανδίας κατευθύνονταν προς αγγλοσαξονικές χώρες των οποίων τα νομίσματα ήταν σαφώς υπερτιμημένα, οι εμπορικές συναλλαγές αυξήθηκαν εντυπωσιακά, δίνοντας ώθηση στην οικονομία.Η υποτίμηση του νομίσματος για αρκετά χρόνια έφθασε το 50%, διαμορφώνοντας ιδανικές αναπτυξιακές συνθήκες.Το φθινόπωρο του 2000 η Ιρλανδία πραγματοποιούσε συναλλαγές με ισοτιμία ευρώ-δολαρίου στα 0,82 δολάρια, ενώ το καλοκαίρι του 2008 με ισοτιμία 1,60 δολάρια.Οσο η υποτίμηση λειτουργούσε ως αναπτυξιακό ντόπινγκ, το οικονομικό θαύμα αποτελούσε παράδειγμα προς μίμηση, ο χρηματοοικονομικός τομέας διογκώνονταν, η ανεργία μειωνόταν και οι τιμές των ακινήτων καθημερινά φούσκωναν, αντικατοπτρίζοντας τη μεγάλη ζήτηση.Από τη στιγμή που το υποτιμητικό ντόπινγκ πήρε τέλος, το θαύμα τελείωσε. Οπως λέγεται όσο υψηλότερα αναβαίνει κάποιος τόσο ισχυρός θα είναι ο γδούπος της πτώσης.Ετσι και στη Ιρλανδία, ο απόηχος της κατάρρευσης είναι μεγάλος. Η ύφεση έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις, η ανεργία έχει δημιουργήσει κοινωνικές εκρήξεις, οι τιμές των μετοχών έχουν μειωθεί κατά 90%, οι τιμές των ακινήτων έχουν εντυπωσιακά συρρικνωθεί, ο χρηματοπιστωτικός τομέας έχει βουλιάξει και το ιρλανδικό θαύμα λοιδορείται παγκοσμίως για την τύχη του.Στην ουσία όλα τα οικονομικά θαύματα έχουν την ίδια τύχη.Εκείνο που αλλάζει είναι ο χρονικός ορίζοντας που απαιτείται κάθε φορά από τη στιγμή που ένα θαύμα τελειώνει για να έρθουν τα πράγματα τουλάχιστον στην προτεραία κατάστασή τους. Η Ιρλανδία ελπίζει ότι δεν θα έχει την τύχη των Ασιατών και ειδικά της Ιαπωνίας, η οποία παλεύει από το 1985 να βρει τον δρόμο της.Τα πράγματα είναι δύσκολα αφού πέρα από την ύφεση, την πτώση των εσόδων, την αύξηση των ελλειμμάτων και του χρέους η Ιρλανδία θα πρέπει να αντιμετωπίσει και την υποεπένδυση των δημοσίων υποδομών.Κατά την περίοδο του θαύματος έγινε υπερεκμετάλλευση των υποδομών στα όρια της εξάντλησης, πράγμα που σημαίνει ότι σήμερα αυτό το κενό πρέπει να καλυφθεί με τις κατάλληλες επενδύσεις.Το ερώτημα είναι πώς θα γίνουν επενδύσεις με τεράστια ελλείμματα και μεγάλο και συνεχώς αυξανόμενο δημόσιο χρέος.

Ο κ. Σαράντος Λέκκας είναι οικονομολόγος

(ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΣΤΙΣ 11/10/2009)

Η αδυναμία παραγωγής το μείζον πρόβλημα της Ελλάδας.
ΤΟΥ ΣΑΡ. ΛΕΚΚΑ

Μπορεί η όλη συζήτηση για την οικονομία να επικεντρώνεται στα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος μιας και η περίοδος που προηγήθηκε ήταν απόλυτα προεκλογική και τέτοιου είδους θεματολογία ενδεικνύονταν για προφανείς λόγους, πλην όμως το σημαντικότερο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι σαφέστατα άλλο.Εάν κρίνουμε από την προεκλογική περίοδο, η επαναφορά της ελληνικής οικονομίας στα υγιώς καθοριζόμενα από την Ευρωπαϊκή Ενωση μεγέθη θα λύσει διά παντός το οικονομικό πρόβλημα της χώρας.Η ουσία των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας, όμως, δεν είναι ούτε τα ελλείμματα ούτε το χρέος. Η ουσία των προβλημάτων είναι η αδυναμία παραγωγής. Στη χώρα μας δεν υπάρχει ισχυρή παραγωγική βάση, κάτι που αποκαλυπτικά διαφαίνεται από το εξωτερικό ισοζύγιο. Η χώρα δεν παράγει στον βαθμό που θα μπορούσε.Ο αγροτικός τομέας συνεχώς συρρικνώνεται, ενώ μετά το 2013, οπότε και οι επιδοτήσεις στο μέγεθος και στον βαθμό που μέχρι σήμερα γνωρίζουμε θα λάβουν τέλος, τα προβλήματα θα διογκωθούν.Οι Ελληνες αγρότες στηρίζονται εν πολλοίς στο εισαγόμενο και ανασφάλιστο εργατικό δυναμικό.Απουσιάζει παντελώς όμως ο παραγωγικός προσανατολισμός, δηλαδή τι προϊόντα πρέπει να παραχθούν, σε ποιες ποσότητες και με ποιες προδιαγραφές.Ο δευτερογενής τομείς δεν είναι ανταγωνιστικός στις δύσκολες και απαιτητικές διεθνείς αγορές.Οι ακαθάριστες εξαγωγές αγαθών το 7μηνο Ιανουάριος - Ιούλιος 2009 έφθασαν τα 6,6 δισ. ευρώ περίπου στο 1/3 των εισαγωγών της ίδιας χρονικής περιόδου που έφθασαν τα 18,4 δισ. ευρώ.Και για να μην ισχυρισθεί κάποιος ότι τα επίπεδα των εξαγωγών είναι μικρά λόγω της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, αρκεί να αναφέρουμε ότι και το 2007 τα έσοδα των εξαγωγών το αντίστοιχο χρονικό διάστημα καταγράφηκαν στα 6,9 δισ. ευρώ έναντι εισαγωγών 22,4 δισ. ευρώ. Το εξωτερικό ισοζύγιο από τις ισχυρότερες βιομηχανίες μας είναι η ναυτιλία, με εισπράξεις για το 7μηνο Ιανουάριος - Ιούλιος 2009 της τάξεως των 7,9 δισ. ευρώ και ο τουρισμός με εισπράξεις 5 δισ. ευρώ.Και οι δυο αυτοί τομείς έχουν πληγεί και μάλιστα σημαντικά από τη διεθνή κρίση, με τη ναυτιλία να καταγράφει τις μεγαλύτερες απώλειες εάν σκεφθούμε ότι κατά το αντίστοιχο 7μηνο του 2008 οι εισπράξεις της καταγράφονταν στα 11,4 δισ. ευρώ.Το εξωτερικό ισοζύγιο δείχνει ξεκάθαρα το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, το οποίο είναι θέμα καθαρά παραγωγής.Μπορεί τα μεγέθη του ισοζυγίου συγκυριακά το 7μηνο Ιανουάριος - Ιούλιος 2009 να εμφανίζονται μειωμένα κατά 4,9 δισ. ευρώ ή κατά 22,9%, όμως αυτό οφείλεται στη διεθνή κρίση, στη μείωση της ζήτησης και φυσικά στη μείωση των εισαγωγών.Οταν το σύνολο των εισαγωγών μειώνεται κατά 11,2 δισ. ευρώ ή κατά 29,2 %, τότε η ωραιοποιήσει των μεγεθών δεν σημαίνει και τακτοποίηση των προβλημάτων που διαχρονικά υπάρχουν.Οπως αντίθετα η χειροτέρευση των μεγεθών δεν είναι κατ’ ανάγκη άσχημη όταν είναι αποτέλεσμα εισαγωγής κεφαλαιουχικών αγαθών.Το ζητούμενο για την οικονομία είναι η παραγωγή, οι παραγωγικές επενδύσεις, ανεξάρτητα εάν προέρχονται από τον ιδιωτικό, τον δημόσιο τομέα ή από συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.Εκείνο που απαιτείται, επομένως, είναι ένα πλαίσιο σταθερότητας και τόνωσης της παραγωγικότητας.Εχει ειπωθεί ότι τους παραγωγικούς κλάδους που αντιμετωπίζουν προβλήματα και βιώνουν καταστάσεις στασιμότητας τους επιδοτείς, τους κλάδους που δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα και λειτουργούν εύρυθμα τους αφήνεις να συνεχίζουν στον ρυθμό τους , ενώ τους κλάδους που έχουν υπερ-ανάπτυξη τους φορολογείς.Σε καμία περίπτωση όμως δεν δημιουργείς ανασχετικούς παράγοντες αποτροπής επενδύσεων, κατά την ώρα μάλιστα που ο ανταγωνισμός προσέλκυσης επενδύσεων είναι ιδιαιτέρα σκληρός.Ειδικά το φορολογικό υπόβαθρο που ισχύει διεθνώς και δει στις όμορες βαλκανικές χώρες σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ξεπεραστεί στη βάση των δημοσιονομικών αναγκών.Η φορολόγηση των εταιρειών - είτε ομιλούμε για καθαρά κέρδη, είτε για τα διανεμόμενα κέρδη, είτε για τα μη διανεμόμενα - πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους συντελεστές που εφαρμόζουν χώρες ανταγωνιστικές με την Ελλάδα.Στην Κύπρο για παράδειγμα οι φορολογικοί συντελεστές επιχειρήσεων είναι περί το 10%, κάτι που έχει οδηγήσει στην αύξηση των άμεσων επενδύσεων και κατ’ επέκταση στην αύξηση των θέσεων απασχόλησης με μείωση της ανεργίας σε χαμηλότατα επίπεδα.Στη χώρα μας η προσέλκυση επενδύσεων είναι μονόδρομος, εάν πραγματικά θέλουμε να μεγεθύνουμε την παραγωγική βάση.Οι επενδύσεις είναι αναγκαίος όρος ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και κυρίως πραγματικής εξυγίανσης.Εφόσον τα μεγέθη του δημόσιου ελλείμματος και του δημόσιου χρέους εκφράζονται ως ποσοστά του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, μία μεγέθυνσή του σε μεγάλο χρονικό βάθος αυτόματα θα δημιουργήσει συνθήκες εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών.Η ενίσχυση της παραγωγικότητας σε βάρος άλλων αντι-αναπτυξιακών δαπανών πρέπει να γίνει αντιληπτό από όλους ότι αποτελεί το ισχυρότερο και ίσως μοναδικό υπόβαθρο ανάπτυξης.Αυτή την ενίσχυση άλλοι την εκλαμβάνουν ως απλό νοικοκύρεμα της οικονομίας, άλλοι ως ενίσχυση κλάδων που έχουν ανάγκη επιδοτήσεων και άλλοι ως πατερναλιστική πρακτική.Οπως όμως και να την εκλαμβάνουν, θα πρέπει επιτελούς να κατανοήσουν ότι χωρίς την ενίσχυσής της ούτε η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας θα αυξηθεί ούτε τα δημόσια οικονομικά θα θεραπευτούν.

(ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΣΤΙΣ 4/9/2009)

Πραγματικότητα και αυθυποβολή

Πηγή : ΛΕΚΚΑΣ ΣΑΡΑΝΤΟΣ

Εάν λάβουμε σοβαρά υπόψη τα όσα αναγράφονται και λέγονται στον γραπτό και ηλεκτρονικό τύπο και μάλιστα από τα λεγόμενα μεγάλα μέσα ενημέρωσης τότε διαπιστώνουμε τρία πράγματα .
Πρώτον ότι το ΠΑΣΟΚ υπερέχει της ΝΔ κατά 6-10 ποσοστιαίες μονάδες , δεύτερον ότι η αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ είναι δεδομένη και τρίτον ότι η ΝΔ διαλύεται .
Και όλα αυτά στην βάση των δημοσκοπήσεων και των φημών που έρπονται .
Έχουν φθάσει στο σημείο να μεταβάλλουν κατά το δοκούν την πραγματικότητα ακόμη και όταν ο μέσος πολίτης έχει ιδία αντίληψη για τα όσα διαδραματίζονται στην πολιτική ζωή του τόπου.
Για παράδειγμα παρότι τις τηλεμαχίες μεταξύ των πολιτικών . αρχηγών τις είδαν εκατομμύρια Έλληνες η προπαγάνδα των ισχυρών μέσων μαζικής επικοινωνίας προσπαθεί να μας πείσει ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ νίκησε κατά κράτος .
Φθάνουν σε τέτοια σημεία γελοιότητας που γνέθουν φωτοστέφανο ρήτορα , οραματιστή και πολιτικού άνδρα μεγάλου βεληνεκούς για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ όταν οι απλοί πολίτες κατανοούν πλήρως τις δυνατότητες του Γ. Παπανδρέου.
Προσπαθούν να αυθυποβάλλουν το απλό πολίτη ακόμη και για τα οφθαλμοφανή.
Το κωμικοτραγικό είναι ότι όλοι αυτοί που προπαγανδίζουν ασύστολα υπέρ του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ είναι οι ίδιοι που πριν από έναν χρόνο ζητούσαν την παραίτηση του αποκαλώντας τον υποτιμητικά Γιωργάκη.
Όταν οι πολιτικοί αντίπαλοι του Παπανδρέου υιοθετούσαν τον θεσμικό του ρολό και τον αντιμετωπίζουν με σεβασμό όλοι αυτοί που σήμερα υποκριτικά τον ανάγουν σε ισχυρό πολιτικό πόλο τον λοιδορούσαν σκαιότητα .
Ο αποκαλούμενος Γιωργάκης έγινε σταδιακά Γιώργος και σήμερα κ. Παπανδρέου .
Η πραγματικότητα είναι ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν θα γίνει ρήτορας , όπως ποτέ δεν θα γίνει μεγάλος οραματιστής .
Η πραγματικότητα είναι ότι όλοι αυτοί που σήμερα του προσδίδουν μαγικές ηγετικές ικανότητες το μόνο που επιτυγχάνουν είναι ότι συνεχίζουν να τον γελοιοποιούν .
Η πραγματικότητα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε την προεκλογική περίοδο προηγούμενη των σφυγμομετρήσεων της ΝΔ.
Η πραγματικότητα είναι ότι πολλοί ψηφοφόροι της ΝΔ είναι πικραμένοι και απογοητευμένοι .
Η πραγματικότητα είναι ότι οι αναποφάσιστοι παραμένουν πολλοί και κυρίως προέρχονται από την ΝΔ.
Η πραγματικότητα είναι ότι η ΝΔ είναι μεγάλο κόμμα , όπως άλλωστε και το ΠΑΣΟΚ , με εκλογική βάση το 35% ακόμη και στις χειρότερες περιόδους της όπως το 1981 και 1993.
Η πραγματικότητα είναι ότι λίγες ημέρες πριν τις κάλπες τίποτα δεν έχει κριθεί .
Οι απλοί πολίτες συνεχίζουν να ζυγίζουν τα δεδομένα , συνεχίζουν να μελετούν καταστάσεις , πρόσωπα ,προοπτικές και κυρίως συμπεριφορές .
Οι απλοί πολίτες έχουν ένστικτο , πολλοί από αυτούς που διαμορφώνουν τις εκάστοτε πλειοψηφίες θα αποφασίσουν την τελευταία στιγμή .
Τίποτα επομένως δεν έχει κριθεί ακόμη όσο και εάν οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί των ισχυρών ΜΜΕ τα δίνουν όλα για την επικράτηση του ΠΑΣΟΚ.
Η προσπάθεια αυθυποβολής έχει αποτέλεσμα μόνο όταν απευθύνεται σε ανώριμα , αγράμματα και άβουλα όντα.
Τέτοια σήμερα δεν υπάρχουν στον βαθμό που οι προπαγανδιστές οραματίζονται γι΄αυτό και η χωρίς όρια προπαγάνδα θα έχει το εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα .
Για να γίνει αντιληπτό πως τίποτα δεν έχει κριθεί αρκεί να θυμίσουμε τούτο.
Κατά την προεκλογική περίοδο του 2000 τα γκάλοπ έδειχναν υπεροχή του ΠΑΣΟΚ κατά 5-6 μονάδες όμως παρά το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ είχε μαζί του την παράσταση νίκης και παρά το γεγονός ότι είχε μαζί του τον κυβερνητικό μηχανισμό εν τουτοις η νίκη του ήταν βραχεία και η εκλογική αναμέτρηση εξελίχθηκε σε θρίλερ .
(ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ISTHMOS.GR ΣΤΙΣ 29/9/2009) .

Προεκλογικές εξαγγελίες και πραγματικότητα.
ΤΟΥ ΣΑΡ. ΛΕΚΚΑ

O αρμόδιος περί των Οικονομικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Αλμούνια, αναφέροντας ότι οι Ελληνες πολιτικοί και τα ελληνικά πολιτικά κόμματα έχουν πλήρη επίγνωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας, στην ουσία ήταν σαν έλεγε στους Ελληνες πολιτικούς ότι κατά την προεκλογική περίοδο μπορείτε να λέτε ό,τι θέλετε, όμως μετά το τέλος της προεκλογικής περιόδου η πραγματικότητα θα είναι αυτή που θα καθορίσει εάν οι προεκλογικές εξαγγελίες θα έχουν έστω και στο ελάχιστο πεδίο εφαρμογής.Ο εκ Ισπανίας ορμώμενος Ευρωπαίος Επίτροπος θέτει με ρεαλιστικό τρόπο την ατζέντα της επόμενης ημέρας, η οποία υπό τη βάση των σημερινών δεδομένων θα περιέχει σκληρά μέτρα με σκοπό την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας στη δημοσιονομική ορθοδοξία.Να θυμίσουμε ότι η Ισπανία με έλλειμμα 9,5% για το 2009 - περίπου όσο υπολογίζεται ότι θα φθάσει το πραγματικό εφετινό ελληνικό έλλειμμα και αυτό εάν τα μέτρα του εφετινού καλοκαιριού (έκτακτη εισφορά, ΕΤΑΚ, νέα τέλη κυκλοφορίας, ημιυπαίθριοι χώροι) προσφέρουν τα αναμενόμενα - με ανεργία περί το 17% ετοιμάζει πρόγραμμα λιτότητας με αύξηση φόρων που θα φθάσει το 1,5% του ΑΕΠ της, με πάγωμα μισθών και προσλήψεων, με περιστολή δαπανών και με ευρύτερο στόχο την αύξηση του εσόδων κατά 15 δισ. ευρώ.Αυτά σκέφτεται να εφαρμόσει ο Σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Ισπανίας κ. Θαπατέρο.Αυτά ακούει ότι θα εφαρμόσει η χώρα καταγωγής του ο Επίτροπος κ. Αλμούνια οπότε όταν διαπιστώνει λεκτικές κορόνες δημοσιονομικής χαλαρότητας, δεν μπορεί παρά να αντιδρά με το σκεπτικό ότι κατά την προεκλογική περίοδο οι ανάγκες διαμόρφωσης φιλοκοινωνικού προφίλ οδηγούν σε εξαγγελίες που ελάχιστες πιθανότητες εφαρμογής θα βρουν μετεκλογικά.Η αλήθεια είναι ότι ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός θα πρέπει να σταματήσει όχι γιατί το λέει ο κ. Αλμούνια ή οι διεθνείς πιστοληπτικοί οργανισμοί όπως ο οίκος Standards & Poor's, αλλά γιατί όλα έχουν τα όριά τους.Οταν η τρύπα του εφετινού προϋπολογισμού ανέρχεται με τη συμπλήρωση του πρώτου εξαμήνου στα 5,4 δισ. ευρώ, τότε στη βάση της χαλάρωσης της προεκλογικής περιόδου, της διάλυσης των φοροεισπρακτικών μηχανισμών αλλά και των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματιστικής κρίσης πρέπει να αναμένουμε έλλειμμα που θα κυμαίνεται περί τα 20 δισ. ευρώ για ολόκληρο το 2009.Ενα τέτοιο έλλειμμα αντιστοιχεί στο 10% του ΑΕΠ.Στην ουσία η δέσμευση της χώρας - και όταν μιλούμε για χώρα το εννοούμε διότι την Ευρωπαϊκή Ενωση δεν την ενδιαφέρει ποιος κομματικός σχηματισμός κυβερνά - για περιορισμό του ελλείμματος στο 3,7% εφέτος και στο 3% το 2010, κατά το επιεικέστερο θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ανεδαφική.Ακόμη και εάν η χώρα πάρει παράταση ενός έτους, δηλαδή μέχρι το 2011, για την επαναφορά του ελλείμματος στο 3%, η δημοσιονομική προσαρμογή θα επιβάλει επιπλέον έσοδα περίπου 10 δισ. ετησίως για μία διετία με μέτρα μόνιμου χαρακτήρα.Η μείωση των δαπανών και η είσπραξη ανείσπρακτων αλλά βεβαιωμένων φόρων μπορεί να ακούγεται ωραία ως λύση του δημοσιονομικού προβλήματος, πλην όμως το παρελθόν δεν έχει να μας επιδείξει έστω και ένα θετικό παράδειγμα.Πολλοί θα ενθυμούνται ότι μία από τις δεσμεύσεις της σημερινής κυβέρνησης ήταν η μείωση των δαπανών κατά 10 δισ. ευρώ ετησίως, κάτι που εκ των πραγμάτων κατέστη ανεφάρμοστη με αποτέλεσμα αντί μείωσης να έχουν αύξηση των δαπανών.Για παράδειγμα, το πρώτο εξάμηνο του 2009 οι δαπάνες έφθασαν τα 34,17 δισ. ευρώ παρουσιάζοντας αύξηση κατά 13,3% έναντι ετησίου στόχου 9,77%.Ο περιορισμός της σπατάλης και η περιστολή των δαπανών ακούγεται πολύ ωραία πλην όμως η ανελαστικότητα των δαπανών, όπως για παράδειγμα της αποπληρωμής χρεολυσίων και τόκων, όπως οι πληρωμές για εξοπλιστικά προγράμματα, όπως οι πόροι για την κοινωνική ασφάλιση καθιστούν τους περιορισμούς πρακτικά μη εφαρμόσιμους.Οταν η χώρα μας χρωστά ένα ΑΕΠ, δηλαδή όταν χρωστά ό,τι παράγει έναν ολόκληρο χρόνο σε αγαθά και υπηρεσίες, τότε οι μαγικές λύσεις μόνο ως αστείο μπορεί να ακουστούν.Οταν η ανεργία το πρώτο εξάμηνο του 2009 καταγράφηκε στο 8,6% έναντι ποσοστού 7,3% της αντίστοιχης χρονικής περιόδου του 2008 και όταν οι προοπτικές για το ορατό μέλλον είναι εξίσου ζοφερές, τότε η επίτευξη ενός υγιούς επιχειρηματικού και φορολογικού πεδίου είναι μονόδρομος εκτός και εάν υιοθετήσουμε την επιλογή Θαπατέρο όπου η αύξηση των εσόδων θα χρηματοδοτήσει την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων και των μεγάλων έργων υποδομής.Η ελληνική οικονομία έχει ξεπεράσει την πύλη του αναπόφευκτου.Οταν ο ρυθμός ανάπτυξης είναι αρνητικός, όταν ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός είναι πλήρης, όταν η ανεργία τείνει να δημιουργήσει κοινωνικές εντάσεις, όταν η δαμόκλειος σπάθη διεθνών οργανισμών και ξένων οίκων είναι έτοιμη να πράξει το ιστορικό της έργο, τότε οι δραστικές λύσεις είναι αναπόφευκτες όσο και εάν μία τέτοια προοπτική μας φοβίζει και μας δημιουργεί ανασφάλειες.
Ο κ. Σαράντος Λέκκας είναι οικονομολόγος

(ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΣΤΙΣ 27/9/2009)

Αδήριτος ανάγκη η η αναδιάρθρωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών.
ΤΟΥ ΣΑΡ. ΛΕΚΚΑ

Την προεκλογική περίοδο που βιώνουμε, η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής έχει αναχθεί σε θέμα άμεσης προτεραιότητας για τα κόμματα εξουσίας.Η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής ήταν στα προεκλογικά προγράμματα όλων των κομμάτων εξουσίας τις τελευταίες δεκαετίες.Και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής επικαλέστηκε ο Πρωθυπουργός για να προχωρήσει στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών θέλοντας να την αναδείξει ως μείζον πρόβλημα όχι μόνο της ελληνικής οικονομίας αλλά και της κοινωνίας γενικότερα.Πράγματι η φοροδιαφυγή είναι γάγγραινα για την οικονομία μας εδώ και δεκαετίες, όπως επίσης πραγματικότητα είναι οι παθογένειες που παρατηρούνται και καταγράφονται στους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς και που εδώ και δεκαετίες αδυνατεί η επίσημη πολιτεία να αντιμετωπίσει με δραστικό τρόπο.Εντύπωση μας είχε προκαλέσει στις αρχές του εφετινού καλοκαιριού η αναφορά του πρώην υπουργού Οικονομίας κ. Αλογοσκούφη σε συνέντευξή του ότι «εγώ προσωπικά και νομίζω ο κάθε υπουργός ένιωσα εντελώς αδύναμος μπρος στους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς οι οποίοι έχουν διακομματικό χαρακτήρα γι' αυτό και χρειάζεται διακομματική συναίνεση για την αντιμετώπισή τους».Οταν ο αρμόδιος υπουργός νιώθει αδύναμος μπρος στη δύναμη των φοροεισπρακτικών μηχανισμών, όταν κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης των ύποπτων δραστηριοτήτων των συγκεκριμένων μηχανισμών προσκρούει σε λευκές απεργίες των εργαζομένων σε αυτούς με αποτέλεσμα την άμεση υποχώρηση των εισπράξεων, όταν κάθε προσπάθεια εντατικοποίησης των ελέγχων καταλήγει σε περαιτέρω ενδυνάμωση των μέσων αυτοπλουτισμού των φοροεισπρακτικών ομάδων, τότε δεν μπορεί να αναμένουμε πολλά από τη γενικόλογη υπόσχεση πάταξης της φοροδιαφυγής.Εάν δεν εκκαθαριστεί ο κόπρος του Αυγεία, εάν οι μηχανισμοί είσπραξης των εσόδων του κράτους δεν αποκτήσουν συνείδηση ακέραιου κρατικού υπαλλήλου καμιά φορολογική πολιτική δεν θα έχει αποτέλεσμα.Πριν από την πολιτική επιβάλλεται η ανόρθωση κλίμακας αξιών για όσους θα ασχοληθούν με την εφαρμογή της.Αυτή τη στιγμή οι μηχανισμοί έχουν την εικόνα σουρωτηριού όπου μεγάλη μάζα της φορολογητέας ύλης ξεφεύγει μετά από υπόγειες συμφωνίες ελεγκτών και ελεγχόμενων με μοναδικά κερδισμένους τους ελεγκτές που αυτοπλουτίζουν εις βάρος του γενικότερου συμφέροντος.Είναι επομένως απαραίτητη η αναδιάρθρωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών.Αναδιάρθρωση εκ βάθρων όμως και όχι επιφανειακή όπως γίνεται κατά διαστήματα τις τελευταίες δεκαετίες.Είναι προτιμότερο να κατεδαφιστεί το υφιστάμενο και απόλυτα διεφθαρμένο σύστημα ακόμη και με την αποδοχή της κατάρρευσης των εσόδων για ένα με δύο χρόνια παρά να προχωρούμε με ημίμετρα στρουθοκαμηλίζοντας ότι εκσυγχρονίζουμε το σημερινό σάπιο μηχανισμό.Είναι προτιμότερο ηθελημένα να βιώσουμε μία κατάρρευση των εσόδων λύνοντας με αποτελεσματικό και φερέγγυο τρόπο το πρόβλημα των μηχανισμών είσπραξης παρά να την βιώνουμε με τον τρόπο των προηγουμένων ετών όπου πάντα η λύση, η διέξοδος, ήταν η επιβολή νέων φόρων και η εντατικοποίηση των διεφθαρμένων ελέγχων. Το πόσο αναγκαία είναι η ριζική ανασύνταξη των φοροεισπρακτικών μηχανισμών φαίνεται από το γεγονός πως παρ' ότι οι φορολογικοί συντελεστές για τις επιχειρήσεις και τα μεσαία εισοδήματα έπεσαν κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες, τα έσοδα από την άμεση φορολογία ως ποσοστό του ΑΕΠ δεν έπεσαν καθόλου.Στην ουσία αυτό αποκαλύπτει ότι όταν οι διασταυρώσεις, η μηχανογράφηση και η αντικειμενοποίηση των ελέγχων γίνονται με τρόπο διαφανή η φορολογητέα ύλη δεν απαιτεί υψηλούς συντελεστές.Τον Οκτώβριο η Ευρωπαϊκή Ενωση περιμένει το νέο πρόγραμμα συρρίκνωσης των ελλειμμάτων μέσω διαρθρωτικών αλλαγών, ώστε να κρίνει εάν πρέπει να μας δοθεί παράταση για την προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας.Με δεδομένο ότι το έλλειμμα εφέτος θα είναι περίπου διπλάσιο του προϋπολογισθέντος, δηλαδή από το 3,7% θα πρέπει να αναμένουμε έλλειμμα περί το 7%, τότε γίνεται αντιληπτή η αναγκαιότητα δημοσιονομικής προσαρμογής με δυσμενείς όρους.Το πρώτο εξάμηνο του 2009 το ταμειακό έλλειμμα έφθασε στα 17,48 δισ. ευρώ ή το 7,2% του ΑΕΠ.Το ταμειακό έλλειμμα διαμορφώνεται από την κίνηση των λογαριασμών της κεντρικής κυβέρνησης στην Τράπεζα της Ελλάδος και στις εμπορικές τράπεζες και αφορά αποκλειστικά ροές κατά την περίοδο πραγματοποίησής τους και διαφέρουν από τα στοιχεία των εθνικών λογαριασμών (εθνικολογιστική βάση), τα οποία καταγραφούν τις συναλλαγές κατά τον χρόνο της γέννησής τους και όχι της καταβολής ή είσπραξης των αντίστοιχων ποσών.Στη βάση αυτή το ταμειακό έλλειμμα διαφέρει από το εθνικολογιστικό έλλειμμα το οποίο παραδοσιακά εμφανίζεται αισθητά μικρότερο.Οπως και να έχει όμως, η πραγματικότητα είναι ότι με τη συμπλήρωση του πρώτου εξαμήνου του 2009 η υστέρηση των εσόδων είναι της τάξεως των 4,2 δισ. ευρώ, ενώ η υπέρβαση των δαπανών είναι της τάξεως των 1,2 δισ. ευρώ με συνολικό έλλειμμα της τάξεως των 5,4 δισ. ευρώ και αυτό για μόνο το πρώτο εξάμηνο.Είναι επίσης αναμενόμενη η αύξηση του ετησίου δανεισμού από τα 40 δισ. ευρώ που είχε αρχικώς υπολογισθεί στα 56 δισ. ευρώ σήμερα και περί τα 60 δισ. ευρώ στο τέλος του χρόνου.Με δεδομένο ότι το εγχώριο προϊόν θα συρρικνωθεί για πρώτη φορά μετά το 1993 ή στην καλύτερη περίπτωση θα μείνει στάσιμο, με δεδομένο ότι η διεθνής κρίση έχει χτυπήσει τις ισχυρότερες εγχώριες βιομηχανίες, τον τουρισμό και την ναυτιλία, με δεδομένο ότι η εσωτερική ζήτηση και ο μηχανισμός στήριξής της, οι τραπεζικές πιστώσεις, έχουν περιορισθεί, με δεδομένο ότι οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί είναι αφερέγγυοι, η δημοσιονομική αποκατάσταση απαιτεί Ηράκλεια προσπάθεια.
Ο κ. Σαράντος Λέκκας είναι οικονομολόγος

(ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΣΤΙΣ 20/9/2009)

Ο εκλογικός νόμος.

Πηγή : ΛΕΚΚΑΣ ΣΑΡΑΝΤΟΣ
Στις 25/1/2009 στο ISTHMOS.GR γράφαμε αναφορικά με το πολιτικό περιβάλλον και τον υφιστάμενο εκλογικό νόμο τα εξής :
‘Στο ΠΑΣΟΚ κάθε φορά που έβλεπαν ότι χάνουν την εξουσία το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να αλλάζουν προς το αναλογικότερο το εκλογικό σύστημα ώστε να δημιουργούν προβλήματα στην επόμενη κυβέρνηση.
Τα τερτίπια Κουτσόγιωργα τα πλήρωσε η Ελλάδα την περίοδο 1989/1990 ενώ τις τρικλοποδιές Σκανδαλίδη θα τις πληρώσει στο μέλλον.
Η Ελλάδα χρειάζεται σταθερές κυβερνήσεις και νόμο όπου ο λαός θα εκλέγει την κυβέρνηση που θέλει.
Ορισμένοι για τους δικούς τους λόγους θέλουν ανίσχυρες κυβερνήσεις ή κυβερνήσεις συνεργασίας όπου οι διάφοροι εταίροι θα προκύπτουν μέσα από συμφωνίες και εκβιασμούς.
Η Ελλάδα χρειάζεται σταθερές κυβερνήσεις .
Πειράματα συνεργασιών έγιναν και απέτυχαν .
Η χώρα πρέπει να κυβερνάται από αυτούς που θέλει ο λαός και όχι από αυτούς που θέλει το όποιο οικονομικό και πολιτικό σύστημα επικυριαρχεί με την βοήθεια των μέσων μαζικής ενημέρωσης .
Η Ελλάδα χρειάζεται σταθερό πολιτικό περιβάλλον.’
Ο νομός Σκανδαλίδη είναι πολιτικά και ηθικά απαράδεκτος .
Σήμερα ομιλούμε για σαθρό πολιτικό περιβάλλον ξεχνώντας ότι αυτό είναι αποτέλεσμα του εκλογικού νόμου δηλαδή είναι δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ.
Το ευτράπελο είναι ότι αντί να στηλιτεύεται το ΠΑΣΟΚ για την ανέντιμη και αντεθνική του στάση η προσοχή του κόσμου στρέφεται μόνο στα διαλυτικά φαινόμενα που δημιούργησε ο εκλογικός νόμος.
Τις τρικλοποδιές του εκλογικού νόμου δεν της πληρώνει μόνο η Κυβέρνηση Καραμανλή , τις πληρώνει η χώρα , τις πληρώνει η οικονομία και ο απλός φορολογούμενος πολίτης .
Στον νόμο Σκανδαλίδη οφείλεται η απουσία δυνατής κυβέρνησης κατά την περίοδο 2007-2009 και στον νομό Σκανδαλίδη και στο ΠΑΣΟΚ θα οφείλεται η παρατεταμένη εκλογική περίοδος που θα προκύψει μετά την 4η Οκτωβρίου 2009 μιας και είτε θα υπάρξει οριακή αυτοδυναμία , είτε θα υπάρξει νέα εκλογική αναμέτρηση .
Η πολιτική μιζέρια του ΠΑΣΟΚ μέσω του εκλογικού νόμου δηλητηριάζει όλη την πολιτική ζωή του τόπου, αυτό πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητό από όλους τους πολίτες , δηλαδή από όλα τα θύματα των διεφθαρμένων πρακτικών του ΠΑΣΟΚ.
(ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ISTHMOS.GR ΣΤΙΣ 17/9/2009).